TRT yi severim hele "gezelim görelim" i daha çok. Dün gece gördüm o programı. Hele Balıkesirin Edremite çok yakın bir ilçesi Havran deyince dikkatle izlemeye başladık.
Çeeeyykkk bir çorbaaa, askıda olsun. Çeeyykk bir tas kebabı askıda olsun. Çeeeyyk bir köfte askıda olsun.
Bu sözler Balıkesir’in Havran ilçesindeki lokantalardan duyuluyormuş. Orada usul böyleymiş.
Nasıl yani mi. Yanisi örneğin bir esnaf lokantasına gidiyoruz, yemeğinizi yiyoruz ve hesabı ödüyoruz, eğer gönlümüzden koparsa bir porsiyon da tas kebabı parasını ilaveten ödüyoruz. Bu fazladan ödediğimiz tas kebabı ya da salata ya da çorba, her ne ise lokantanın kara tahtasına yazılıyormuş ve bu kara tahta kasanın arkasında görünen bir yerde duruyormuş. Buna “askıda yemek” deniyomuşr. İşte bu askıda yemeklerden ihtiyacı olan, yemek yemeye parası olmayan insanlar yiyebiliyormuş.
Sadece bu değilmiş bakkal, berber de aynı uygulamayı yapıyormuş. Diyelim bakkala gittiniz ve fazladan bir yoğurt alıp, parasını ödüyorsunuz, tabii yine tahtaya, aldığınız yoğurt yazılıyor. İhtiyaç sahibi de gelip alıyor. Bu yöntem bütün esnafta uygulanıyor. İnsanlara hem yardım ediyorsunuz, çok büyük para cebinizden çıkmıyor. “Yani ben yardım edemem, benim etim ne, budum ne” diyemiyorsunuz. Küçük paralarla insanlara yardım etmiş oluyorsunuz. Bu uygulama benim çok hoşuma gitti. Bu uygulamayı başlatan ise Balıkesir’in Havran ilçesinin Kaymakamı. Helal olsun kaymakama dedik tüm aile… kayserili Fatih Beymiş.
Oysa akşamüstü serviste Çanakkale’nin Çan ilçesindeki Kaymakamın kızını konuşmuştuk. Kaymakamın “patakçı kızı.” Vay be bunlar ne sanıyorlar kendileri demiştik.
Servsimizden birisi iki üç yıl önce başına gelen bir olayı anlatmıştı. Bir sahil kentinde kordondaymış ve arabada bir şey unuttuğu aklına geldiğinden otoparka unuttuğu eşyasını almaya gitmiş. O sırada son model bir araba gelmiş. Arabaya otopark görevlisi hemen yer vermiş. Arabanın içinden gelen konuşmalar duymuş “Hih hih hih otoparkçı bizi görünce hemen hazır ola geçti." diyorlarmış Arabadaki 8-9 yaşlarındaki çocuk tabii geçecek "koskoca İzmir’in koskoca bilmem ne (bürokratı) geldi." demiş. Duyunca servis arkadaşımız çok kızmış,
-Bravo annene babana demiş. İyi çalışmışlar!
Taş çatlasın o bürokrat iki milyar civarında maaş alabilir ama altlarındaki araba bir daire fiyatına yakın markadaymış. Arkadaş masaya dönüp kulak misafiri olduğu olayı ablasına anlatmış. Anlatırkende bürokratın sayın eşi tam arkalarındaymış ve konuşmaları duymuş gözlerini ufka daldırmış. güneşin batışını izlemek durumunda kalmıştı.
İşte çeşit çeşit bürokratlar.
Havran’ın dürüst kaymakamı, Çan’ın kaymakamı, ve İzmir’in koskoca bilmem nesi. Bir de dünkü gazetelerd bütün takma dişlerini gösteren yirmi trilyonluk servete sahip bi mal müdürü vardı.
Havrana çok sevindim çok gururlandım. Koca Seyit in memleketine de böyle kaymakam böyle ahali yakışır.
Pis&Mis... Çok ama çok mutluyum sayende. Bu mutluluğa layık olmaya çalışıyorum
Koca Seyit dedikte. durun birde onun öyküsünü paylaşayım sizinle
Seyit Onbaşı, 1889 yılının Eylül ayında Havran İlçesi Çamlık (Manastır) köyünde dünyaya geldi. Babasının adı Abdurrahman, annesinin ki Emine idi.
Seyit, 1909 yılının Nisan ayı başlarında askere alındı. 1912 de Balkan Savaşları na katıldı. Savaş bitiğinde terhis edilmedi ve topçu eri olarak Çanakkale Cephesi nde görev aldı.
İngiliz Queen Elizabeth (Kraliçe Elizabeth) zırhlısının attığı top mermileriyle, batarya komutanı ve iki er hariç bütün personeli şehit olan Rumeli Mecidiye Bataryası 3.Top numara erlerinden, hayatta kalan diğer akrabası Niğdeli Ali nin yardımıyla 275 Kg.lık(215 okka) top mermisini, Mataforası (Mermi Vinci) bile bozulmuş olan topun 2 metre yüksekteki namlusuna 2 defa üst üste yerleştirip ateşleyen, attığı ikinci mermiyle İngilizlerin komuta gemisi olan Ocean zırhlısını Kara Burun Mevkiinde batırıp Çanakkale Muharebelerinin seyrini değiştiren Koca Seyit gerçekleştirdiği bu büyük kahramanlık karşılığında verilen Onbaşı rütbesinden başka para, altın, izin gibi hiç bir karşılık talep etmemiştir. Önceki talep ettiği çift tayın hakkını aldığında, diğer arkadaşları yararlanamadığı için lokmalar boğazında düğümlenip vazgeçmiştir.
Olaydan sonra mevzi bölgesine gelen Amiral Cevat Paşa nın isteği üzerine fotoğrafını çekmek için aynı ağırlıktaki başka bir mermiyi kaldırmayı deneyip,k aldıramayınca "Paşam! Karşımda düşman olsun yine kaldırırım" der.
Daha sonra karşılaştığı 10. Fırka ( Tümen) komutanı Mustafa Kemal in " O koca gülleyi kaldırdığın gibi beni de kaldıra bilirmisin?" sorusuna "Sizin büyüklüğünüz, ağırlığınız gülle ile ölçülemez. Sizi ben değil dünya birleşse kaldıramaz" cevabını verir.
Seyit Onbaşı 1918 sonbaharında köyüne döndü. Sanatı olan ormancılık ve kömürcülüğe devam etti. 1934 tarihinde yürürlüğe konan soyadı yasasıyla "Çabuk" soyadını aldı. 1939 yılında akciğerlerindeki rahatsızlık nedeniyle vefat etti.
Pis&Mis... Çok ama çok mutluyum sayende. Bu mutluluğa layık olmaya çalışıyorum
İzlediklerim Listesine Ekle
Seyit Onbaşı, 1889 yılının Eylül ayında Havran İlçesi Çamlık (Manastır) köyünde dünyaya geldi. Babasının adı Abdurrahman, annesinin ki Emine idi.
