ÇALISIR
EvimGibi NöBeTÇi AMiRi
Offline
37736 Cevap
|
Gönderilme Tarihi : 05 Eylül 2008 09:12:50 |    |
|
| |
Biz
Çocukken, gökkuşağı gördüğümüzde; altından geçersek cinsiyetimiz değişir zannederdik. “Sen geç sen geç” derdik birbirimize. Bir cesur atılırdı, geçerdi güya; ama hiçbir şey olmazdı. Bozuntuya vermez “bu gerçek gökkuşağı değil ki akıllım” derdik, gerçek gökkuşağını beklerdik. Biz gökkuşağını bile ağzımız açık izleyen devrin çocuklarıydık. Şimdi ki çocuklara gökkuşağı ilginç gelmiyor, niye gelsin ki…
Biz
Bayramlıkların alındığı, o bayramlıkların yatağın baş ucuna konulduğu; bi sabah olsa da giysem denildiği ve sabahın 6 sında kalkılıp heyecanla giyildiği devrin çocuklarıydık. Şimdi ne bayramlar, ne de bayramlıklar heyecan veriyor çocuklara…
Biz
Kendi çapımızda piknik sepetlerinin hazırlandığı, bin bir sevinçle pikniklere gidildiği, çimlerde koşup yuvarlanıldığı devrin çocuklarıydık. Şimdi ki çocuklar keneyle tanıştı, böyle piknikleri unuttu…
Biz
En sevdiğimiz şarkıcıların kasetlerinin, taa haftalar önceden müzik marketlere “çıkmadı mı daha” diye sorulduğu, alamazsak bile arkadaşımıza “bir kere dinleyebilir miyim” deyip kaset kapağı elimizde dinlendiği; sevdiğimiz şarkıcının şarkısını ilk kez dinlerken heyecan duyulduğu devrin çocuklarıydık. Şimdi her an, her yerde dinleyebiliyor çocuklar, albüm beklemeye de gerek yok, herkes şarkıcı artık…
Biz
Bir oyuncak bebeği olan, ona isim koyan, koltuklar arası ona salıncak yapıp onu sallayan, üşümesin diye annemize onun için kazaklar ördüren, kıyafetine su döküp “yine mi işedin” diye onu ara sıra azarlayan ve bunun bir oyun olduğunu bilmeyen, o denli ciddiye alan devrin çocuklarıydık. Şimdi ise belki oyuncak bebek çok, ama ona bizim kadar inanan oynayan çocuklar yok, evcilikler bile neredeyse online oynanıyor artık…
Biz
Okulda çocukların birbirinin saçını çektiği ve ağlandığı, ertesi gün belki abartılıp annelerin okula gelip barışıldığı… Tüm küslüğün bu kadar olduğu gibi, tüm kavganın da bundan ibaret olduğu devrin çocuklarıydık. Oysa şimdi çocuklar bıçak çeker oldu birbirine…
Biz
Okulda dönem ödevlerinin, araştırma ödevlerinin yapıldığı, bunun için kütüphanelere gidip hatta sıra beklendiği, aradığı ödevi bulunca sevinçle fotokopilerin çekildiği ve eve gelip A4 kağıda özenle yazılıp okula götürüldüğü devrin çocuklarıydık. Şimdi internetten hazır alınıp, yazıcıdan çıkarıldığı ödevler oldu bunlar. Ama adı aynı “araştırma ödevi”…
Biz
En sevdiğimiz arkadaşımızdan okul bitince ayrılıp, taa 3 ay sonra tekrar birbirini görüp sarılan devrin çocuklarıydık, özlemeyi bilirdik. Oysa şimdi chat var, mail var, yetmedi mi cep telefonu var, özlemeye fırsat yok hiçbir şeyi…
Biz
“Evimiz Hollywood da”, “İlk Öpücük” dizilerinin genç kız havasına bürünerek izlendiği, dizideki kızların yerine kendimizi koyup, başroldeki çocuklardan hoşlanıp, bunun bir türlü itiraf edilemediği devrin çocuklarıydık. Şimdi itiraflar daha büyük, yaşlar daha küçük. Hele dizi o kadar çok ki lezzetleri aynı…
Biz
“Susam Sokağı”na yetişmek için okuldan koşarak gelen, bu sokakta eğlenirken bir şey öğrenen, “Edi ile Büdü”yü sürekli aramızda canlandıran, “Bak ‘Kurabiye Canavarı’ gibi yiyorum” diyerek espriler yapılan, gülünen “Susam Sokağı” ile özdeşleşen devrin çocuklardık. Şimdi ki çocuklar tanışamadılar “Susam Sokağı”yla. Tanışsalardı belki bizim kadar da eğlenmezlerdi bile. Kimbilir.
Hala biraz çocuğum, çünkü çok gencim, yaşlanmadım :) Yıllar da çok değişmedi ama devir çok hızlı değişti…
|
| |
 
ÇALIŞIR dan SEVGİLER Hepinizi çok seviyorum
|
|
|
|
İzlediklerim Listesine Ekle
