Ben sadece benden gidenleri bildim.Çetelesini tutamadıklarımı bi zalimin yüreğine kilitledim.Fark etmediklerim çok önümdeydi fark ettiklerimden.susup hep içimi dinlemeye kalktım ama öylesine çığlık çığlığaydı ki isyanlar kendimi bile dinleyemedim.kulaklarımı sağır eden o uğultu üzerine çıkıp defalarca çiğnediğim benliğimin uğultusuydu beklide.ama ben fark etmedim.
Oturup sandalyeme eski bi plak dinlemek istiyorum bazen nereden bana geldiğini hatırlamadığım bi gramafonda.müzik başlamadan önceki o cızırtıyı duyup huzur duymak istiyorum hatta.
Ellerimi kanata kanata bıraktığın o gün var ya notaları aklıma astım.ama sen onları düzenlice yerleştiremedin bi porteye.oysa öyle güzel melodiler sakladım ki yüreciğimde.
Gittiğin günkü gibi hala beğenilmeyen çizik dolu o beste kağıtları.Hala dağınık, hala darma perişan ben gibi.
Yıllar sonra yine bahçemdeki sandalyeme oturdum bugün.Zaman akşamüstü kızıllığı,saat uzun bi kadranın küçüğüyle kovalambaçı.Gramafondaki cızırtıyı duyuyor musun?ßak şarkımızda başladı işte.Mırıldan hadi sende dudağımın kenarından dökülen kanlı notaları.
- “Yıllar sonra birgün beni anarsan
Kulakların değil, kalbin çınlasın
Ardından bakıp da öylece kalan
Gözlerimde donmuş iki damlasın….”
27/03/2008 – 16:27
SuSMaKTaN ÇoK YoRuLDuM.ßiLDiĞiM SeSLeR HaTıRıNa aRTıK KoNuŞ DiLiM...